vv Veenhuizen

Je zult er niet meteen bij stilstaan als je erdoorheen rijdt, maar Veenhuizen zou nooit hebben bestaan als de drie gevangenissen niet in het dorp waren gevestigd. Dat houdt dus ook in dat Voetbalvereniging Veenhuizen z’n bestaan eigenlijk aan het gevangeniswezen heeft te danken. En daar zijn wij ze dankbaar voor. Want een kijkje op sportcomplex Achter de Molen leert ons dat we te maken hebben met een accommodatie met een verhaal.
De naam van het sportpark spreekt voor zich. Want inderdaad, de molen was jarenlang gezichtsbepalend als je een balletje trapte in Veenhuizen. Het werd zelfs een tijdlang gebruikt als ruimte waar de voetballers zich konden omkleden. Tegenwoordig staat alleen het onderstel van de molen nog overeind en zit er een cadeau- annex bloemenwinkel gevestigd. Niet eens onhandig als je na een middagje doorzakken in de kantine thuis wat goed te maken hebt.
En met Bierbrouwerij Maallust naast de deur lijkt ons de derde helft in Veenhuizen ook nooit een probleem. Wij maakten er tijdens ons bezoek in elk geval dankbaar gebruik van. Gelukkig hadden we al een aantal goede foto’s rondom het nabijgelegen voetbalveld geschoten voordat we ons waagden aan een reeks Zware Jongens.

vv Zuidhorn

Je herkent de situaties vast wel van filmpremières of bij grote hotels: een grote auto komt eraan rijden, zet gasten

vv Zevenhuizen

Met uiterste precisie wandelt een vrijwilliger langs de lijn met voor z’n neus een kalkmachine. Ook op d’Olle Streek in

vv Opende

‘Als de lijnen scheef zijn, mogen ze mij erop aankijken’, klinkt het lachend. Het is de vuurdoop van vrijwilliger Klaas

vv Niekerk

Als je een stad of dorp alleen bezoekt om er jaarlijks een balletje tegen de plaatselijke voetbalvereniging te trappen, is

Groen Geel

Het moet ergens in de jaren 90 zijn geweest dat Groen Geel haar onderkomen in het Groninger stadspark moest verlaten

Verhalen

De bijzondere reis van voetballer en dream coach Pierre Semudenge

Hij moest het door oorlog verscheurde Rwanda al voor zijn eerste verjaardag ontvluchten. Pierre Semudenge-Mujene (26) draagt een flink verhaal met zich mee. In Nederland aangekomen bracht de bal hem de therapie die hij nodig had. Via de jeugdopleiding van FC Groningen belandde hij in een voetbalavontuur, dat voor hem nog lang niet is afgelopen. Ondertussen probeert hij zijn levens- en voetbalervaringen als dream coach over te brengen op jeugdspelers.

Trainerspad van Simon Cageling (24) vormt zich buiten zijn comfortzone

Hij is nog maar 24 jaar en sinds dit seizoen hoofdtrainer van Velocitas 1897. Simon Cageling weet dat zijn stap van jeugdtrainer naar hoofdtrainer met de nodige verbazing is ontvangen bij de noordelijke amateurvoetbalvolger. Maar Cageling had er zijn redenen voor. Een verhaal over de trainerscarrière en keuzes van de jonge trainer, die toch al een bak ervaring heeft. ‘Met vrijwel elke trainer die ik had, heb ik wel een aanvaring gehad omdat ik het anders zag.’

Vacatures

In deze tijd kom je ze regelmatig tegen. Op social media, op amateurvoetbalgerelateerde websites of in de plaatselijke kranten en nieuwssites: vacatures van voetbalverenigingen, waarin mensen in verschillende functies worden gezocht. Zo zoeken voetbalverenigingen bijvoorbeeld  materiaalmannen, assistent-scheidsrechters en natuurlijk trainers.

Joram Wijnstra clubheld in Indonesië: ‘Soms grenst de zijlijn aan de jungle’

In het derde jaar van zijn bachelor Spatial, Planning & Design vertrok Joram Wijnstra voor zijn studie een half jaar naar het Indonesische Yogyakarta. Hij schreef zich uit bij zijn cluppie VV Noordwolde en zocht een club aan de andere kant van de wereld. Dat werd een avontuur om nooit te vergeten. ‘Als je sprint met de bal aan je voet, zie je de kippen voor je alle kanten opstuiven.’

Column: Voetbalbijnamen

Als iets bij voetbalteams hoort, zijn het wel bijnamen voor spelers. De inspiratie voor deze column kwam toen we het selectieteam van een collega bekeken op de website Voetbalnoord.nl en ontdekten dat de bijnaam van de collega in kwestie Bloembak is. En zo’n bijnaam intrigeert mij.