vv Westerbroek

Alle parkeerplekken zijn onbezet, dus we kunnen onze bolide zelfs horizontaal over drie vakken parkeren en er kraait nog geen haan naar. Althans, dat denken we. Het is vrijdagochtend, de zon glooit over Westerbroek en we verwachten het rijk voor ons alleen te hebben. Totdat het geronk van een scooter klinkt, en het steeds dichterbij komt. We lopen al langs het clubgebouw van Westerbroek, als een dame ons op de scooter inhaalt en op een sukkeldrafje over de trainingsvelden doorrijdt, richting de dug-outs op het hoofdveld. Tussendoor volgt nog een vriendelijke hand omhoog: ‘hoi!’
Hoe klein een club ook is, juist als je denkt dat je er alleen bent, blijkt het tegendeel waar. Op sportpark Westerbroek zijn tegelijkertijd met ons nog drie mensen aanwezig. Ze zijn nieuwsgierig wie we zijn en als we ons vaste introductieriedeltje hebben afgespeeld, blijken we met drie Westerbroekers uit één gezin te maken te hebben. De familie Grissen heeft deze dag ervoor uitgetrokken om de accommodatie eens flink onder handen te nemen. Geen overbodige luxe ook, want zoon Grissen rijdt af en aan met onkruid en takken. ‘Of wij de kantine ook nog van binnen willen zien?’ Die vraag laten we ons geen twee keer stellen.
Het blijkt een schot in de roos. Alsof je zo veertig jaar terug in de tijd dondert. Maar dan weet je ook: dit zijn de clubgebouwen waar de échte feestjes gevierd worden. En of dat zo is. ‘De polonaise wordt hier soms weleens over de tafels gelopen’, wordt ons toevertrouwd. En wie de kantine ziet, gelooft dat meteen. De bestuurskamer met oude foto’s ademt historie. En dat komt goed uit, want Westerbroek viert volgend jaar haar honderdjarig jubileum. ‘Dan zijn jullie weer van harte welkom’, klinkt het als we afscheid nemen. Een uitnodiging waar wij vrolijk van worden, net als de knusse accommodatie. Mochten we dat feestje meepakken, dan weten we één ding zeker. De camera laten we dan lekker thuis. Net als onze bolide trouwens.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

vv Gieten

Quizvraagje: welke Drentse amateurvoetbalclub voetbalt op een terrein dat voorheen werd gebruikt voor moestuintjes? Wie houdt van de belangrijkste bijzaak ter wereld én het Drentse dialect een warm hart toedraagt, komt dan snel uit bij VV Gieten, dat sinds 1955 sportpark De Goorns als thuishaven heeft. En omdat Goorns in het Drents ‘tuingronden’ betekent, heb je direct een antwoord op de quizvraag. ‘Maar Gieten bestaat toch al langer dan 1955?’, denk je nu misschien. Terechte opmerking. Sinds 1925 al, zelfs. En ook daarvoor werd er al volop in het esdorp gevoetbald. Maar nog niet op De Goorns.

sc Creil

Sinds we de amateurvoetbalvelden afstruinen is het nog maar één keer voorgekomen dat we voor een dichte deur stonden. Ook in Creil houden we onze adem in als we de plaatselijke voetbalvelden naderen. ‘We moeten en zullen een rondje om het hoofdveld lopen’, denken we hardop, maar een dicht entreehek lijkt roet in het eten te gooien. Als we checken of het hek geopend is, blijkt dat je er gewoon omheen kunt lopen. Een zucht van verlichting volgt. Want dit veld van SC Creil bevalt ons van afstand al, laat staan van dichtbij.

sv Tynaarlo

Als we in Drenthe op de N386 tussen Vries en Zuidlaren kachelen, doemen er in Tynaarlo ineens vraagtekens op. ‘Zeg, moeten we hier ook niet even stoppen?’ Warempel, inderdaad. In het naslagwerk voor onze sportparkentour, de voetbal-Bosatlas, valt S.V.Tynaarlo nét op een andere bladzijde. Zal je altijd zien. Maar gelukkig kom je met een beetje boerenverstand ook een heel eind. En dus parkeren we onze bolide aan de Zuidlaarderweg in het dorp

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2022 | Over de Bal