ASC’75

Tijdens elke sportparkentour, maken we een overzicht van clubs die we een bezoekje brengen. Maar als je het lijstje dan keurig hebt afgewerkt en terug naar huis wilt, is het toch doodzonde als je op de route toch nog een accommodatie ziet die je dan net zo goed nog even kunt bezoeken? Als wij de velden van ASC '75 van een afstandje ineens in het vizier krijgen, moeten wij daar dan ook per se heen. In eerste instantie vermoeden we het sportpark al voorbij te zijn gereden, maar als we een zijweggetje inslaan om te draaien, blijkt dat we ineens op de parkeerplek van de sportvereniging zijn uitgekomen. Het levert de nodige lachsalvo’s op.

Het is dan wel vrijdagmiddag en ASC ‘75 is een zaterdagclub, het lijkt wel alsof er een wedstrijddag gaande is. De plaatselijke jeugd uit Augustinusga en Surhuizum lijkt massaal te zijn uitgelopen om alvast een balletje te trappen, terwijl één van de klassiekers van André Hazes (nee, niet junior, maar de échte) uit een meegebrachte speaker galmt. Kijk, lekker in de buitenlucht actief én een goede muzieksmaak. Da’s een plusje! Wij lopen dan ook goedgemutst door over de oprijlaan richting het hoofdveld. Terwijl de zon ondergaat, kijkt de terreinmeester even op van ons bezoek. Hij trekt nog even een reeks verse krijtlijnen voor de zaterdag die volgt.

En dan begeeft de batterij van onze camera het definitief. Zul je altijd zien na zo’n lange dag met plaatjes schieten. Gelukkig kunnen iPhones tegenwoordig ook wel wat. En dus weten we de schoonheid van Sportpark ASC goed in beeld te brengen. De kantine gaat duidelijk alweer wat jaartjes mee, de prachtige landerijen op de achtergrond en de Augustinuskerk die schittert tussen de roze luchten: nee, voetballen is hier zo vervelend nog niet. En dus laten we de plaatselijke jeugd onverstoord haar gang gaan als wij weer richting de uitgang lopen. Een waardige dagafsluiter.

Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Commentaren
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

vv Minnertsga

Wij houden wel een beetje van clubs met een authentiek karakter, en dan zitten we goed in Minnertsga is onze overtuiging. Eén van de Over

sv Marum

‘Zo, dat hoofdveld ligt er keurig gemaaid bij zeg’, zegt één van ons als we ons bij de entree van Sportpark De Holten van sv Marum ophouden. Die zin is nog niet uitgesproken, of de correctie volgt al. ‘Dit is niet het hoofdveld, dat ligt daar’, zegt een ander, wijzend naar het aangrenzende kunstgrasveld. Een terreinmeester die ons hoort discussiëren bevestigt dat inderdaad. Voetballen op het hoofdveld zou volgens een omwonende teveel overlast geven, waarna hij is gaan klagen. En blijkbaar met succes. Zonde, luidt ons oordeel.

vv BNC (Bravery-Nova Zembla combinatie)

In de jaren ‘30 spelen er drie voetbalverenigingen in de Reiderwolderpolder bij Finsterwolde. Nova Zembla (voorheen Swift), Bravery en Plevieren. Hoewel laatstgenoemde vereniging de enige van de drie was met geld in de kas, ging de ploeg in 1938 ter ziele. Dus besloten de andere twee te fuseren om de overlevingskansen zo groot mogelijk te houden. Dat was op 1 september 1940 de geboorte van BNC. Oftewel, de Bravery-Nova Zembla combinatie. Met het opwerpen van een luciferdoosje (de ene zijde geel, de andere blauw) werd de shirtkleur bepaald. Blauw kwam als winnaar uit de bus.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2021 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2021 | Over de Bal