ASC’75

Tijdens elke sportparkentour, maken we een overzicht van clubs die we een bezoekje brengen. Maar als je het lijstje dan keurig hebt afgewerkt en terug naar huis wilt, is het toch doodzonde als je op de route toch nog een accommodatie ziet die je dan net zo goed nog even kunt bezoeken? Als wij de velden van ASC '75 van een afstandje ineens in het vizier krijgen, moeten wij daar dan ook per se heen. In eerste instantie vermoeden we het sportpark al voorbij te zijn gereden, maar als we een zijweggetje inslaan om te draaien, blijkt dat we ineens op de parkeerplek van de sportvereniging zijn uitgekomen. Het levert de nodige lachsalvo’s op.

Het is dan wel vrijdagmiddag en ASC ‘75 is een zaterdagclub, het lijkt wel alsof er een wedstrijddag gaande is. De plaatselijke jeugd uit Augustinusga en Surhuizum lijkt massaal te zijn uitgelopen om alvast een balletje te trappen, terwijl één van de klassiekers van André Hazes (nee, niet junior, maar de échte) uit een meegebrachte speaker galmt. Kijk, lekker in de buitenlucht actief én een goede muzieksmaak. Da’s een plusje! Wij lopen dan ook goedgemutst door over de oprijlaan richting het hoofdveld. Terwijl de zon ondergaat, kijkt de terreinmeester even op van ons bezoek. Hij trekt nog even een reeks verse krijtlijnen voor de zaterdag die volgt.

En dan begeeft de batterij van onze camera het definitief. Zul je altijd zien na zo’n lange dag met plaatjes schieten. Gelukkig kunnen iPhones tegenwoordig ook wel wat. En dus weten we de schoonheid van Sportpark ASC goed in beeld te brengen. De kantine gaat duidelijk alweer wat jaartjes mee, de prachtige landerijen op de achtergrond en de Augustinuskerk die schittert tussen de roze luchten: nee, voetballen is hier zo vervelend nog niet. En dus laten we de plaatselijke jeugd onverstoord haar gang gaan als wij weer richting de uitgang lopen. Een waardige dagafsluiter.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Tollebeek

Ingeklemd tussen flamboyante straatnamen als Visarend, Koningsschut, Kampplaats en Wildzang wordt er wekelijks fanatiek tegen een bal getrapt. Jawel, we zijn aanbeland in Tollebeek. Het 2500 zielen tellende dorpje was in 1957 de laatste woonplaats die gesticht werd in de Noordoostpolder, nadat deze vijftien jaar daarvoor was drooggelegd. Toen een aantal wijze mannen besloot dat ook een voetbalclub in het dorp niet achter mocht blijven, was vijf jaar later VV Tollebeek een feit. En daar zijn we nog steeds erg content mee.

sv THOS

Talloze verenigingen in het amateurvoetbal hebben een eenvoudige afkorting als clubnaam. Op zich niet zo bijzonder, maar als dat een originele afkorting is, trekt dat op voorhand onze aandacht. Dat is ook het geval als we Beerta binnen rijden. Nog voordat we het dorp goed en wel kunnen verkennen, moeten we rechts afslaan, waarna een stoffig weggetje langs restaurant China You-Yi ons bij de plaatselijke Beertster voetbaltrots brengt. Daar verdedigt Tot Heil Onzer Spieren - beter bekend als THOS - haar groene clubkleuren. ‘Dit zijn de betere afkortingen’, zegt één van ons als we op verkenning gaan. Instemmend wordt er geknikt.

GRC

Zuinig zijn op het historisch erfgoed, je hoeft bij GRC Groningen niet te vertellen hoe je dat moet doen. Een klusje dat GRC-archivaris Ab Gewald wel is toevertrouwd. Mede door zijn inspanningen wordt er in de Groninger Archieven liefst vijftien meter aan documentatie bewaard van 1902 tot 2002. De club uit de stad Groningen voetbalt inmiddels alweer 47 jaar op sportpark Corpus den Hoorn in de stad Groningen, waar druk wordt gewerkt aan creëren van nieuwe historie.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal