GKC

Misschien ken je het wel. Je verheugt je ergens ontzettend op, maar uiteindelijk valt het toch wat tegen. Een anti-climax van jewelste. Maar heb je het tegenovergestelde ook weleens meegemaakt? Wij wel, toen we zonder enige hooggespannen verwachtingen afkoersten op Hoogte der Heide, de thuishaven van de Gasselte Kostvlies Combinatie, oftewel GKC. Een bescheiden zondag-vijfdeklasser, zo zagen we op de ranglijst. Maar toen wij het entreehek van GKC passeerden, was van bescheidenheid weinig sprake meer.

Want hoe klein een cluppie ook kan zijn, het sportcomplex waarop je voetbalt hoeft daar natuurlijk niet direct een afspiegeling van te zijn. Het begrip perfectie komt hier akelig dicht bij in de buurt. Als wij op Hoogte der Heide lopen, is een groepje vrijwilligers net druk bezig om de boel een beetje te fatsoeneren. Eén van hen is Willem. ‘Stiekem kijken we er de hele week naar uit om hier samen te komen en de handen uit de mouwen te steken’, zegt hij, gewapend met een schoffel in de handen. Een andere vrijwilliger kijkt hem grijnzend aan. ‘Hé Willem, dat onkruid verdwijnt niet uit zichzelf hoor!’

Het fraaie aan de accommodatie van GKC is dat het ene veld hoger ligt dan het andere, waardoor er ondanks kletsnatte weersomstandigheden prima gevoetbald kan worden. Bovendien ligt het half in het Gasselter bos, wat het idyllische plaatje compleet maakt. Veel clubs of trainingskampen slaan hun tenten dan ook maar wat graag op bij GKC, al liep dat niet altijd even goed af. ‘Vroeger was er altijd een club uit Zweden die hier jaarlijks kwam. Maar die gasten hadden het hier zó naar hun zin, dat ze vaker dronken dan nuchter waren. Dat vonden de thuisblijvers in Zweden volgens mij niet zo leuk’, besluit Willem lachend.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vv Eext

Het leven hoeft soms helemaal niet ingewikkeld te zijn. Want stel je voor dat je een accommodatie een naam moet geven, maar er maar niet komt bovendrijven wat nou de meest geschikte is. Bij vv Eext moeten ze vast ook met die discussie geworsteld hebben, maar toen de knoop werd doorgehakt, werd besloten om het gewoon te houden bij wat je ziet als je naar een voetbalveld gaat. En dus voetballen de ‘Eexterossen’ op sportpark ‘t Veld. En dat klinkt ons op voorhand als muziek in de oren.

vv Farmsum

Het is midden in de zomer, maar aan het Zwet in Delfzijl dwarrelen de eerste blaadjes alweer van de bomen. Vervroegd herfst lijkt het wel, al hoeft dat in dit deel van de Havenstad niet per se heel vervelend te zijn. De bladeren kleuren namelijk geel en rood en laten dat nou net de clubkleuren zijn van VV Farmsum. Dat Sportpark Tuikwerd aan het Zwet - synoniem voor grens - ligt, kan haast geen toeval worden genoemd. Want Farmsum mag dan in Delfzijl liggen, bewoners voelen zich vooral Farmsumers. En dus is de voetbalvereniging min of meer een dorpsclub binnen de stad.

vv Nieuwolda

Over voetbalverenigingen met slechts één team zouden we een eeuwige lofzang kunnen houden. Puur omdat je ze moet koesteren zolang ze er zijn. De velden liggen er vaak retestrak bij en het cement van de accommodatie is kneuterigheid in de puurste vorm. Precies dat treffen we aan in Nieuwolda, waar de plaatselijke hoofdmacht haar clubkleuren wekelijks verdedigt in de krochten van het amateurvoetbal: de reserve Zesde Klasse.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal