GKC

Misschien ken je het wel. Je verheugt je ergens ontzettend op, maar uiteindelijk valt het toch wat tegen. Een anti-climax van jewelste. Maar heb je het tegenovergestelde ook weleens meegemaakt? Wij wel, toen we zonder enige hooggespannen verwachtingen afkoersten op Hoogte der Heide, de thuishaven van de Gasselte Kostvlies Combinatie, oftewel GKC. Een bescheiden zondag-vijfdeklasser, zo zagen we op de ranglijst. Maar toen wij het entreehek van GKC passeerden, was van bescheidenheid weinig sprake meer.

Want hoe klein een cluppie ook kan zijn, het sportcomplex waarop je voetbalt hoeft daar natuurlijk niet direct een afspiegeling van te zijn. Het begrip perfectie komt hier akelig dicht bij in de buurt. Als wij op Hoogte der Heide lopen, is een groepje vrijwilligers net druk bezig om de boel een beetje te fatsoeneren. Eén van hen is Willem. ‘Stiekem kijken we er de hele week naar uit om hier samen te komen en de handen uit de mouwen te steken’, zegt hij, gewapend met een schoffel in de handen. Een andere vrijwilliger kijkt hem grijnzend aan. ‘Hé Willem, dat onkruid verdwijnt niet uit zichzelf hoor!’

Het fraaie aan de accommodatie van GKC is dat het ene veld hoger ligt dan het andere, waardoor er ondanks kletsnatte weersomstandigheden prima gevoetbald kan worden. Bovendien ligt het half in het Gasselter bos, wat het idyllische plaatje compleet maakt. Veel clubs of trainingskampen slaan hun tenten dan ook maar wat graag op bij GKC, al liep dat niet altijd even goed af. ‘Vroeger was er altijd een club uit Zweden die hier jaarlijks kwam. Maar die gasten hadden het hier zó naar hun zin, dat ze vaker dronken dan nuchter waren. Dat vonden de thuisblijvers in Zweden volgens mij niet zo leuk’, besluit Willem lachend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

VV Gorecht & VV Haren

Het is een vraag die elk voetbalweekend wel ergens op een sportpark te horen is: ‘Spelen we op het hoofdveld?’ Toegegeven, dat is dan ook bijna altijd het mooiste podium om op te voetballen. Bijna, want bij sommige voetbalverenigingen is het bijveld soms één van de best bewaarde geheimen. Zo ook op Sportpark De Koepel, waar Gorecht en Haren de dienst uitmaken. Oke, de tunnel richting het speelveld van De Kuip is iets mooier, maar deze tunnel - onder de drukke Dr. E. H. Ebelsweg - die leidt naar de tunnelvelden, is voor amateurvoetbalbegrippen een pareltje. Je moet zelfs nog een stukje door het Scharlakenbos om het speelveld te bereiken. Voor amateurvoetbalromantici iets om te koesteren.

vv Wardy

Je hebt er van die sportparken bij, waarbij je het kunstgrasrubber al van veraf ruikt. Niet onze favoriet, dus is het fijn als precies het tegenovergestelde een feit is. In Ferwerd bijvoorbeeld, waar dat al begint bij de ingang, waar de plaatselijke voetbalvereniging je er fijntjes op wijst dat je welkom wordt geheten op De Boppeslach. Die boodschap heeft een vrachtwagenchauffeur op vrijdagochtend al goed in z’n oren geknoopt, want hij laadt het ene na andere kratje bier binnen in het clubgebouw. U had het wellicht al begrepen: we zijn op visite bij vv Wardy.

sc Scheemda

Soms heb je van die sportcomplexen waar je wel eens langsrijdt, maar stiekem nog nooit voet op heilige grond gezet hebt. Twee Over de Bal-leden moeten die conclusie eerlijk trekken als we naar sportpark d’Oosterd kachelen. Zowel vanaf de A7 als de Rijksweg in het dorp heb je geen onaardig zicht op de plaatselijke voetbalvelden, dus besluiten wij eens een kijkje te nemen van dichtbij. Waar we zijn? U had het wellicht al geraden: sc Scheemda.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2024 | Over de Bal