sc Franeker

Het is een frisse vrijdagochtend, als de laatste slierten nevel wegtrekken op Sportpark Hertog van Saxenlaan in Franeker. Op het hoofdveld speurt een scholekster naar wormen en dus hoeven we de vogel niet aan de achterzijde van de accommodatie te verwachten, want daar maken twee kunstgrasvelden de dienst uit. Vaste volgers weten dan wel waar wij ons het liefst begeven: de natuurgrasvelden aan de voorzijde van het complex. De Auke de Vries-tribune, met daarachter de woningen aan de Hertog van Saxenlaan en Noorderbleek, terwijl de Martinikerk toezicht houdt; dit sportpark heeft iets Belgisch. En dat is een compliment.

Tenzij je je graag verdiept in historie zou je bijna vergeten dat SC Franeker een fusieclub is. Niet heel vreemd, want dat is alweer 52 jaar het geval. In 1970 zag SC Franeker het levenslicht als zondagclub Freno en zaterdagclub Froonacker worden samengevoegd. Best een gevoelig dingetje, want religie verdeelde Franeker halverwege vorige eeuw in drie kampen: christenen, katholieken of niet-gelovigen. Officieel voetbalde je op zaterdag of zondag onder de vlag van SC Franeker, maar in de volksmond was het nog vooral Freno of Froonacker. Anno 2022 behoren de vermaarde clubnamen wel definitief tot het verleden.

Hoewel het hoofdveld wat aan de zware kant oogt, valt-ie bij ons in de smaak. En dat geldt ook voor het tweede veld, dat strak tegen de woningen aan de Noorderbleek aan ligt. ‘Zelf halen hier, hè jongens?’, zegt een van ons lachend, als we langs de achtertuintjes lopen. Na een klein rondje krijgen we weer zicht op het hoofdveld, waar de dug-outs van plastic afsteken tegen de tribune. Nu geven we niet vaak tips, maar ditmaal kunnen we het niet laten: verplaats die dingen naar het kunstgras en zet hier stenen dug-outs neer, die recht doen aan de sfeer van het hoofdveld. Voor de rest noteren we vooral veel plusjes. Een Belgisch ademend sportpark; laat Hertog Van Saksen het niet horen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Friese Boys

Nee, de redactie van Over de Bal trof het onlangs niet bepaald bij een rondrit door de Friese gemeente Kollumerland en Nieuwkruisland. Vrijwel alle voetbalvelden waren door de gemeente met een verse laag zand bedekt. Toch was dat slechts een bijzaak toen we Kollumerzwaag inreden en sportpark De Saedkampe in het zicht kwam.

vv SGV

Bij grotere amateurclubs is het niet zo moeilijk om de ingang te vinden. Bij kleinere clubs is dat soms een ander verhaal. SGV uit Schildwolde is hier misschien wel het mooiste voorbeeld van. De ingang vind je bijna alleen direct als je eerder op sportpark Onder de Juffer bent geweest. Een naam met een subtiele knipoog naar de statige Juffertoren, die over het complex uitkijkt. Maar dan heb je het smalle oprijlaantje aan de Hoofdweg in het dorp nog niet gevonden. Vrijwilliger Tjarco Starke moet lachen als we erover beginnen: ‘Ja, er zijn menige auto’s omgekeerd als ze de ingang voorbijreden. En soms ging het ook in tweede instantie fout.’

CVO

Al talloze keren vielen we met onze neus in de boter. Dan scheen de zon net perfect op het moment dat wij op een sportcomplex waren, schoten we extra fraaie kiekjes, en verliet je de plaats van bestemming met extra veel voldoening. In Vrouwenparochie hebben we voor het eerst dubbel pech. Als we de oprijlaan van CVO betreden, komt het water werkelijk met bakken uit de hemel. ‘Maar we zijn niet van suiker jongens, of wel?’, klinkt het vanuit onze verwarmde bolide. En zo is het. Maar net als we net hebben besloten om ons vrijwillig kleddernat te laten regenen, volgt de volgende tegenslag.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal