WVV

Je hebt er van die accommodaties tussen, waarbij je al na de eerste stap door de poort aanvoelt dat je op heilig grondgebied bent. In Winschoten is dat haast een understatement als we aan de D.U. Stikkerlaan arriveren. Want dat WVV historie ademt, merk je aan alles. Niet alleen de karakteristieke oude voetbalschoen in het clublogo is daar een prachtig voorbeeld van, maar vooral de oprichtingsakte zegt alles. Daarvoor moeten we terug naar het jaar 1896, toen er nog nauwelijks amateurvoetbalclubs waren. In de provincie Groningen waren alleen Be Quick (1887) en Veendam (1894) eerder van de partij.

Een rondje over het sportpark van WVV brengt dan ook herinneringen naar boven. Over hoe gelouterde namen als Arie Haan, Jan Mulder en Klaas Nuninga het tot profvoetballer bij onder meer Ajax wisten te schoppen, maar het spelletje leerden op Winschoter klei. Ook Marnix Kolder en Sietze Veen schopten het tot betaald voetbal. Als wij op het sportcomplex lopen, voetbalt er toevallig een groepje jongens op het kunstgras in hun vrije tijd. Zouden we één van hen over pak ‘m beet tien jaar kunnen bewonderen in het tenue van FC Groningen? Het is zeker niet uit te sluiten, want de jeugdopleiding van WVV staat sterk aangeschreven.

Want dat WVV historie ademt, merk je aan alles.

Maar WVV is meer dan alleen het opsommen van namen die het profvoetbal bereikten. WVV is ook de club van de Persil-emmertjes-inzamelactie in de jaren zestig en waar het invullen van de toto (toen dat nog niet meteen door iedereen werd gelinkt aan omkoopschandalen) een sport an sich was. Maar ook de club die ervoor zorgde dat aloude Winschoter clubs als Eendracht, Upright, VOMOS en CVW een nieuw leven kregen. Weliswaar in de WVV-kleuren zwart en rood, maar tóch. Dit jaar bestaat de roemrijke vereniging liefst 123 jaar. Op naar nieuwe successen, stoere knapen!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

GKC

Misschien ken je het wel. Je verheugt je ergens ontzettend op, maar uiteindelijk valt het toch wat tegen. Een anti-climax van jewelste. Maar heb je het tegenovergestelde ook weleens meegemaakt? Wij wel, toen we zonder enige hooggespannen verwachtingen afkoersten op Hoogte der Heide, de thuishaven van de Gasselte Kostvlies Combinatie, oftewel GKC. Een bescheiden zondag-vijfdeklasser, zo zagen we op de ranglijst. Maar toen wij het entreehek van GKC passeerden, was van bescheidenheid weinig sprake meer.

VIOD

Sta je op het punt om een reeks foto’s te schieten op een sportpark, dreigen donkere wolken het bezoek een stuk onaangenamer te maken. Maar als we uit onze auto stappen, wordt de weg op sportcomplex Treffersheech ineens keurig uitgestippeld door de eerste zonnestralen die we deze dag mogen aanschouwen. Alsof er van boven gezegd wordt: ‘Het werd verdorie hoog tijd dat jullie eens in Driesum kwamen kijken’. Die gedachte laten we nog eens bezinken als we een kijkje nemen hoe de thuisbasis van VIOD (Vooruitgang Is Ons Doel) eruitziet.

vv Wagenborger Boys

In de Randstad zullen onwetenden denken dat alle Groningse voetbalvelden eruitzien zoals de entree van Wagenborger Boys. Bij de meeste clubs word je verwelkomd door een saaie parkeerplaats of - in gunstige gevallen - een fraaie toegangspoort, maar in Wagenborgen rij je rechtstreeks op een boerderij af. Kan ook eigenlijk niet missen in een van oorsprong agrarisch dorp. In de tuin van de boerderij staat aangegeven dat je op het Burgemeester T.J. Van Kampen Sportpark bent aanbeland en daarna wordt aan je rechterhand al snel het daadwerkelijke onderkomen van Wagenborger Boys zichtbaar. Tot zover ook de romantiek, want het hoofdveld is van kunstgras.

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal