Ingang van sc Amelandia

sc Amelandia

  • ‘Een knallende eilandderby zit er voorlopig niet in’
Tijdens de laatste keer dat het kassahokje in gebruik is geweest, moest de eerste editie van het plaatselijke Rôggefeest vermoedelijk nog plaatsvinden. En wie toen geen zin had om entree te betalen, kon zich net zo eenvoudig een weg naar het veld banen tussen de bomen die kort op elkaar om het sportcomplex aan de Oranjeweg in Hollum staan. Op sommige accommodaties die we bezoeken lijkt het wel alsof de tijd heeft stilgestaan, maar ondertussen onverminderd fanatiek werd doorgevoetbald. Misschien wel de accommodaties waar we het liefst komen. En dus wordt ons rondje op Sportpark De Slinger van Amelandia onafgebroken vergezeld door een brede glimlach.

vv Zevenhuizen

  • ‘Er ligt in ieder geval geen kunstgras’
Met uiterste precisie wandelt een vrijwilliger langs de lijn met voor z’n neus een kalkmachine. Ook op d’Olle Streek in Zevenhuizen zijn scheve krijtlijnen uit den boze, dus vraagt de vrijwilliger in kwestie de nodige concentratie van zichzelf. Als wij door de toegangspoort van de Zevenhuister voetbalvereniging lopen om wat kiekjes te schieten, is hij dan ook even afgeleid, om na een vriendelijke groet van ons weer onverdroten verder te gaan met waar hij gebleven was.

vv Opende

  • ‘Als de lijnen scheef zijn, mogen ze mij erop aankijken’
‘Als de lijnen scheef zijn, mogen ze mij erop aankijken’, klinkt het lachend. Het is de vuurdoop van vrijwilliger Klaas als lijnenkalker op Sportpark Olde Wierden van vv Opende, zo vertelt hij ons, maar hij verricht z’n taak met een brede grijns. Groot gelijk heeft-ie, want de zon schijnt en het onderkomen van het meest westelijk gelegen dorp van de provincie Groningen ligt erbij als een biljartlaken. En eerste keer of niet, op de kalkkunsten van Klaas valt wat ons betreft weinig aan te merken. Een vrijwilliger om te koesteren dus.

vv Niekerk

  • ‘Tussen de bomen door zien we dat de boel er piekfijn bijligt.’
Als je een stad of dorp alleen bezoekt om er jaarlijks een balletje tegen de plaatselijke voetbalvereniging te trappen, is het altijd een kwestie van de automatische piloot volgen als je de auto instapt. Maar wegwerkzaamheden bemoeilijken onze missie echter flink om Sportpark Eekeburen van vv Niekerk op een ietwat normale manier te bereiken. Na driemaal een wegafzetting te hebben getroffen, is het bij alternatieve route nummer vier wél raak. Het kost wat moeite, maar dan heb je ook wat.

Groen Geel

Het moet ergens in de jaren 90 zijn geweest dat Groen Geel haar onderkomen in het Groninger stadspark moest verlaten vanwege de bouw van de Gasunie, en daardoor min of meer noodgedwongen neerstreek op Corpus den Hoorn. De verhuizing kwam de club niet bepaald ten goede en veel leden gaven er de brui aan, waardoor het bestaan van de club ineens aan een zijden draadje bungelde. Dat draadje bleek gelukkig sterk genoeg om de club levensvatbaar te houden: via een heuse actie werden nieuwe leden warm gemaakt om voor Groen Geel te gaan spelen en zo maakte de club door de jaren heen alsnog een mooie groei door.

GRC

Zuinig zijn op het historisch erfgoed, je hoeft bij GRC Groningen niet te vertellen hoe je dat moet doen. Een klusje dat GRC-archivaris Ab Gewald wel is toevertrouwd. Mede door zijn inspanningen wordt er in de Groninger Archieven liefst vijftien meter aan documentatie bewaard van 1902 tot 2002. De club uit de stad Groningen voetbalt inmiddels alweer 47 jaar op sportpark Corpus den Hoorn in de stad Groningen, waar druk wordt gewerkt aan creëren van nieuwe historie.
Tribune van vv Beilen en Fit boys

vv Beilen & Fit Boys

  • ‘De teller stopt bij zeven’
Toegegeven, toen we op pad gingen, wisten we van tevoren dat we naar Beilen gingen. Toch geen hele kleine plaats in Drenthe en het herbergt met vv Beilen en FIT Boys twee voetbalverenigingen op één complex. Maar wie voor de eerste keer op Sportpark Noord-West te gast is, zal toch een beetje verrast zijn door de grootte van het onderkomen. Zoals Oprah Winfrey auto’s uitdeelt (‘you get a car, you get a car and you get a car’), doemt hier het ene na het andere veld op. ‘Verdraaid, daar ligt een veld. Daar ligt nog één en daar wéér één. De teller stopt bij zeven. En dan hebben we het alleen nog over maar over grote wedstrijdvelden.

sv Marum

  • ‘In één klap verliefd op veld 3’
‘Zo, dat hoofdveld ligt er keurig gemaaid bij zeg’, zegt één van ons als we ons bij de entree van Sportpark De Holten van sv Marum ophouden. Die zin is nog niet uitgesproken, of de correctie volgt al. ‘Dit is niet het hoofdveld, dat ligt daar’, zegt een ander, wijzend naar het aangrenzende kunstgrasveld. Een terreinmeester die ons hoort discussiëren bevestigt dat inderdaad. Voetballen op het hoofdveld zou volgens een omwonende teveel overlast geven, waarna hij is gaan klagen. En blijkbaar met succes. Zonde, luidt ons oordeel.

SV De Heracliden

  • 'Toonbeeld van hoe het ook kan'
Als in de verte het geluid klinkt van een naderende trein, gaan we er eens even goed voor staan. ‘Een trein en een voetbalveld in één shot, die ontbrak nog op ons verlanglijstje’, klinkt het. We staan op het hoofdveld van SV de Heracliden in Uithuizermeeden als die trein langs dendert, maar heel goed krijgen we ‘m niet in het vizier. Toch klagen we niet. Bij De Heracliden blijken we namelijk met onze neus in de boter te zijn gevallen, want alles lijkt tijdens ons bezoek aan Sportpark Meij te kloppen.

Be Quick 1887

Het heeft altijd wel iets magisch als je een accommodatie betreedt waarvan je weet dat er een enorm rijke historie achter de poort verscholen ligt. Wie dan ook maar enigszins nostalgisch is ingesteld, doet er goed aan om zo af en toe weer even een wedstrijdje op Esserberg mee te pakken. Heilige amateurvoetbalgrond, zo mogen we het onderkomen van Be Quick 1887 toch wel bestempelen. Gelukkig ziet The Good-Old dat zelf ook in, want bij de club zijn de vrijwilligers maar wat trots op Be Quick 1887 en de identiteit die – het jaartal zegt het al – inmiddels 133 aan de club hangt. En dat is terug te zien aan hoe het stadion aan de Rijksstraatweg erbij ligt.
DZOH bomen achter een voetbaveld

DZOH

  • ‘Schoonheid zit ‘m soms in de eenvoud’
Zonder geluk vaart niemand wel. Als we richting Emmen rijden om sportpark De Rietlanden van DZOH eens goed onder de loep te nemen, kletteren de regendruppels op de voorruit van onze auto. Maar alsof het zo had moeten zijn, is het precies droog op het moment dat we zijn gearriveerd aan het Zwanenveld. ‘Laten we daar dan ook maar meteen gebruik van maken’, luidt het devies. We zijn letterlijk en figuurlijk in de Drentse Zuid Oost Hoek, waarmee ook de afkorting van DZOH is verklaard.

vv Westerbroek

  • ‘Of wij de kantine ook nog van binnen willen zien?’
Alle parkeerplekken zijn onbezet, dus we kunnen onze bolide zelfs horizontaal over drie vakken parkeren en er kraait nog geen haan naar. Althans, dat denken we. Het is vrijdagochtend, de zon glooit over Westerbroek en we verwachten het rijk voor ons alleen te hebben. Totdat het geronk van een scooter klinkt, en het steeds dichterbij komt. We lopen al langs het clubgebouw van Westerbroek, als een dame ons op de scooter inhaalt en op een sukkeldrafje over de trainingsvelden doorrijdt, richting de dug-outs op het hoofdveld. Tussendoor volgt nog een vriendelijke hand omhoog: ‘hoi!’

v.v. HSC

  • ‘Een tempo waar een schildpad nog om moet lachen.’
Robotstofzuigers kenden we al wel, maar robotmaaiers zijn voor ons nieuw. Althans, we hadden ze nog niet eerder in actie gezien. Op Sportpark Henk Bruins van HSC in Sappemeer valt ons die vuurdoop ten deel. Het apparaat doet ons denken aan een kelderklasse-speler in optima forma: het gaat kriskras over het hoofdveld heen, met een tempo waar een schildpad nog om zou moeten lachen. Van mooie rechte maailijnen is in de verste verte geen sprake, maar het neemt aanzienlijk wat werk uit handen. En waar je robotmaaiers ziet, betekent ook dat er natuurgras ligt. En aangezien wij ambassadeurs van een goed onderhouden natuurgrasveld zijn, kunnen we deze ontwikkeling alleen maar toejuichen.

vv Kiel-Windeweer

Kwiek

‘Ah, de grasmaaiers maaien het hoofdveld, dus dat moet geen probleem worden straks’, zeggen we terwijl één van ons naar het tafereeltje wijst. Het gebeurt wel vaker dat als we de ingang van een sportpark niet direct zien, we toch aanknopingspunten proberen te vinden zodat we uiteindelijk niet over een hek met scherpe punten hoeven te klimmen. Dat is niet anders als we op De Kalkwijck in Hoogezand lopen en alvast een blik werpen op het onderkomen van vv Kwiek. Maar omdat we eerst bij de buren van HS’88 langsgaan en daarvoor net bij Hoogezand zijn geweest, is Kwiek pas als laatste aan de beurt.
Laad meer
Geen artikelen meer om weer te geven
logo-krijtbordstickerfabriek
logo-nn-reclame
logo-jasper-devries
logo-ledo
360 scouting rechthoek

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Facebook-f Twitter Instagram

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Facebook-f Twitter Instagram

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal