Tribune SV Urk op sportpark de Meent

sv Urk

  • ‘Waar een gerookt visje deel uitmaakt van de derde helft’
Soms is een plattegrond heel fijn. Praktisch ook, dat vooral. Want zodra wij sv Urk op De Vormt betreden, lijkt het wel alsof we op een soort vakantiepark zijn aanbeland. Zo zien wij dat Sportvereniging Urk gebruik maakt van veertien velden. Veer-tien! ‘Hoe gaan we dit in hemelsnaam enigszins snel portretteren en toch alle krenten in de pap te pakken krijgen?’, vragen we ons af. We besluiten ons vooral rond het hoofdveld met de fraaie tribune op te houden, maar een gesloten toegangshek bezorgt ons alweer het nodige angstzweet. Enkele gymmende scholieren bieden uitkomst: ‘Je kunt eromheen lopen, dan kun je het veld op.’

sc Espel

  • ‘Tijdens wedstrijden zit je bijna bij elkaar op schoot.’
Je kent het vast wel: soms komt er een tegenstander op bezoek waar je het gewoon niet zo op hebt. Waar je stiekem al voetbalruzie mee hebt voordat er nog tegen een bal is getrapt. We zijn erg benieuwd hoe ze daar bij SC Espel mee omgaan. Je vraagt je misschien af waarom, maar de dug-outs van de thuisploeg en die voor de bezoekers op het hoofdveld op sportpark De Bosrand staan zó dicht bij elkaar, dat je tijdens wedstrijden bijna bij elkaar op schoot zit. Laten we maar voorzichtig de conclusie trekken dat Espel met elke tegenstander goed kan opschieten. Het zijn deze details die onze sportparkbezoekjes zo verrijken.

sc Creil

  • ‘Dit veld bevalt ons van afstand al, laat staan van dichtbij.’
Sinds we de amateurvoetbalvelden afstruinen is het nog maar één keer voorgekomen dat we voor een dichte deur stonden. Ook in Creil houden we onze adem in als we de plaatselijke voetbalvelden naderen. ‘We moeten en zullen een rondje om het hoofdveld lopen’, denken we hardop, maar een dicht entreehek lijkt roet in het eten te gooien. Als we checken of het hek geopend is, blijkt dat je er gewoon omheen kunt lopen. Een zucht van verlichting volgt. Want dit veld van SC Creil bevalt ons van afstand al, laat staan van dichtbij.

sc Bant

  • ’Een portie FootballCulture van jewelste voorgeschoteld.’
’SC Bant en SC Creil gaan volledig samenwerken’, luidde onlangs een krantenkop waarop ons oog viel. ‘Dan moeten we als de sodemieter naar de Noordoosterpolder, want dan is er straks een sportcomplex minder om te fotograferen’, was onze eerste gedachte. Dus pakken we de auto, stemmen we onze navigatie af op sportpark De Akkers in Bant en staan we niet veel later op de kruising van de Zuidwend en de Sportsingel in het dorp.

RKO

  • ‘Laat het autenthieke karakter een beetje overeind por favor.’
‘Nog even geduld, de nieuwe accommodatie wordt in 2020 onthuld’, prijkt er in grote letters op het kleedgebouw van sportpark De Treffer. We kijken elkaar direct aan en een brede grijns volgt. ‘We hadden hier dus op geen beter moment kunnen komen’, klinkt het. Want hoe mooi en gewenst een fonkelnieuw sportpark ook is, de net niet helemaal perfecte accommodaties doen juist ons hart sneller kloppen. Dat we juist nu bij RKO op bezoek komen valt dan ook onder de noemer klein geluk.

sc Emmeloord

  • ‘De oudste voetbalvereniging van de Noordoostpolder’
We gaan terug naar het voorjaar van 1944, als een zandvlakte midden in de Noordoostpolder wordt omgebouwd tot het allereerste sportveld van SC Emmeloord. Aan de Nijverheidsweg worden harken en scheppen gebruikt om het voor een voetbalveld te laten doorgaan. Enkele palen dienen als doel en de netten worden met de hand geknoopt door de schoonvader van een bestuurslid, die visserman was in Blokzijl. De Tweede Wereldoorlog is nog gaande als sportclub het levenslicht ziet. Toen nog wat stilletjes, maar de bevrijding precies een jaar later brengt daar verandering in.

Flevo Boys

  • ‘Over een hek klimmen dan maar?’
Een rondje op Sportpark Ervenbos lopen is niet zo’n probleem. Het is prima te bereiken, niemand heeft last van je en je kunt er naar hartelust foto’s schieten. Zo zien we bijvoorbeeld dat geen enkel bijveld dezelfde dug-outs heeft. Dat mooie feitje nemen we toch maar even mee op de zonovergoten vrijdag die ons in Emmeloord heeft gebracht. Maar was het hoofdveld van SC Emmeloord nog vrij eenvoudig te betreden, bij buurman Flevo Boys is dat in ieder geval tijdens ons bezoek een stuk lastiger. En dus breekt het zweet ons weer uit.

FC Kraggenburg

  • ‘Terreinmeester moet wel connecties hebben met De Kuip’
‘Wat is de laatste locatie van vandaag?’, vraagt één van de Over de Bal-leden aan de rest. Zoals altijd wordt de voetbal-Bosatlas geraadpleegd, maar we lijken alle amateurvoetbalverenigingen in de Noordoostpolder gehad te hebben. O nee, toch niet. Heel onopvallend staat FC Kraggenburg nog op een andere bladzijde verscholen en dus zetten we vanuit Marknesse direct koers naar het dorpje. Toch lullig als je thuis bent, en je nog een club vergeten blijkt te zijn.

WVV

  • ‘Want dat WVV historie ademt, merk je aan alles.’
Je hebt er van die accommodaties tussen, waarbij je al na de eerste stap door de poort aanvoelt dat je op heilig grondgebied bent. In Winschoten is dat haast een understatement als we aan de D.U. Stikkerlaan arriveren. Want dat WVV historie ademt, merk je aan alles. Niet alleen de karakteristieke oude voetbalschoen in het clublogo is daar een prachtig voorbeeld van, maar vooral de oprichtingsakte zegt alles. Daarvoor moeten we terug naar het jaar 1896, toen er nog nauwelijks amateurvoetbalclubs waren. In de provincie Groningen waren alleen Be Quick (1887) en Veendam (1894) eerder van de partij.

VVS Oostwold

  • ‘Als we d'r allemaal maar een beetje lol in hebben!’
We komen er regelmatig achter dat sommige amateurvoetbalclubs bij de oprichting een andere clubnaam in gedachten hadden dan de naam die ze nu dragen. Dat was ook het geval in het Oost-Groningse Oostwold, waar het bestuur van het eerste uur Sparta wilde aanmelden bij de KNVB. Maar er bestond al een club die zo heette, en zo ontstond VV Sparta, dat onder de clubnaam VVS Oostwold haar duels afwerkt.

vv Westerlee

  • ‘De liefde voor het Koeperlaand is in volle glorie aanwezig.’
In vroegere tijden, op de grens van klei en veen, tussen het dorpsschooltje en arbeidershuisjes, lag het land van de kuipmakerij. Hier werden zware tonnen gemaakt door noeste arbeiders. En op dit ‘Koeperlaand’ wordt tegenwoordig elke zaterdag tegen een bal getrapt bij vv Westerlee. Sinds 1962 gebeurt dat al in de onmiskenbare oranje clubkleuren, al wilde het broekje in de voorbije decennia de ene keer nog weleens wit zijn en de andere keer zwart. Sinds 2003 is het definitief wit. En maar goed ook, want in het Oldambt houdt men van duidelijkheid.

vv Nieuwolda

  • ‘Waar al onze verwachtingen worden waargemaakt.’
Over voetbalverenigingen met slechts één team zouden we een eeuwige lofzang kunnen houden. Puur omdat je ze moet koesteren zolang ze er zijn. De velden liggen er vaak retestrak bij en het cement van de accommodatie is kneuterigheid in de puurste vorm. Precies dat treffen we aan in Nieuwolda, waar de plaatselijke hoofdmacht haar clubkleuren wekelijks verdedigt in de krochten van het amateurvoetbal: de reserve Zesde Klasse.

vv Heiligerlee

  • ‘Voor verduidelijking moeten we terug naar het jaar 1568’
De logo’s van de vele amateurclubs die we bezoeken variëren enorm. Het ene lijkt in twintig seconden te zijn bedacht, het andere draagt een historisch verhaal met zich mee dat eeuwen teruggaat. Dat laatste is ook het geval als we onze bolide aan de Nassaulaan parkeren, pontificaal voor het hoofdveld van Heiligerlee. Voor verduidelijking over het logo van de Kloosterholtjers moeten we terug naar het jaar 1568, toen er in Heiligerlee een hevige veldslag plaatsvond tussen de Oranjes en de Spanjaarden. Ons volkje won die strijd destijds, maar graaf Adolf (ja, die stond aan onze kant) sneuvelde in de troepen. Ter nagedachtenis herinnert een monument in het dorp er nog altijd aan wie hij was.

vv BNC (Bravery-Nova Zembla combinatie)

  • ‘Met het opwerpen van een luciferdoosje werd de shirtkleur bepaald’
In de jaren ‘30 spelen er drie voetbalverenigingen in de Reiderwolderpolder bij Finsterwolde. Nova Zembla (voorheen Swift), Bravery en Plevieren. Hoewel laatstgenoemde vereniging de enige van de drie was met geld in de kas, ging de ploeg in 1938 ter ziele. Dus besloten de andere twee te fuseren om de overlevingskansen zo groot mogelijk te houden. Dat was op 1 september 1940 de geboorte van BNC. Oftewel, de Bravery-Nova Zembla combinatie. Met het opwerpen van een luciferdoosje (de ene zijde geel, de andere blauw) werd de shirtkleur bepaald. Blauw kwam als winnaar uit de bus.

vv BATO

  • ‘Clubnaam die is ontleend aan de titel van een toneelspel’
We noemden het al eens. Want soms kom je amateurvoetbalclubs tegen waarvan de afkorting op een bijzondere manier is ontstaan. Vaak zijn het combinaties van dorpsnamen, maar nooit eerder troffen we een clubnaam die is ontleend aan de titel van een toneelspel. Dat is namelijk het geval bij VV Bato Winschoten. De Nederlandse dichter P.C. Hooft schreef in 1617 ‘BAETO oft oorsprong der Holanderen’, een stuk met een strijdlustig figuur in de hoofdrol. En hij was vele jaren later de inspiratiebron voor de oprichting van voetbalvereniging BATO. Zo, weten jullie dat ook weer.
Laad meer
Geen artikelen meer om weer te geven
logo-krijtbordstickerfabriek
logo-nn-reclame
logo-jasper-devries
logo-ledo
360 scouting rechthoek

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Facebook-f Twitter Instagram

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal

Over de Bal neemt jou met achtergrondverhalen en reportages mee in
de magische wereld van het Nederlandse amateurvoetbal.

Facebook-f Twitter Instagram

Copyright © 2018 - 2026 | Over de Bal